rfi

در حال پخش
  • آخرین خبر ها
  • RFI فرانسه

فرانسه امانوئل ماکرون ریاست جمهوری انتخابات سیاست

منتشر شده در • روزآمد شده در

امانوئل ماکرون و کارنامۀ خاکستری رنگ یک سالۀ ریاست جمهوری او

media
امانوئل ماکرون، یک سال پیش در روز هفتم ماه مه ٢٠١٧ بدون وابستگی به هیچیک از احزاب سنتی فرانسه به ریاست جمهوری این کشور انتخاب شد. DR

"امانوئل ماکرون"، یک سال پیش در روز هفتم ماه مه ٢٠١٧ به ریاست جمهوری فرانسه برگزیده شد و یک هفتۀ بعد جانشین "فرانسوا هولاند" گردید. انتخاب او که در آن هنگام تنها ٣٩ سال داشت و به هیچیک از احزاب سنتی کشور وابسته نبود، بسیاری را شگفت‌زده کرد. یک سال بعد، کارنامۀ او در نظر نیروهای سیاسی چگونه ارزیابی می‌شود؟


"امانوئل ماکرون" با یک برنامۀ گستردۀ اصلاحات در کشوری که بگفتۀ خود فرانسویان «اصلاح‌ناپذیر» است، به کارزار انتخاباتی گام نهاده بود. اصلاح‌ناپذیر به این معنا که نهادها، سازمان‌های جامعۀ مدنی و نیز شهروندان، به تغییراتی که به امتیازات کسب‌ شدۀ آنها چشم داشته باشد تن نمی‌دهند.
اینگونه است که فرانسه از یک سال پیش، عرصۀ اصلاحات پی در پی و صحنۀ اعتراضات و تظاهرات مداوم است. اصلاح قانون کار، قانون مالیات‌ها، کارآموزی حرفه‌ای، دانشگاه‌ها، و اینک اساسنامۀ شرکت راه آهن ملی کشور که با اعتصاب کارکنان آن روبرو شده است. اصلاحات گستردۀ دیگری نیز هنوز در دستور کار قرار دارد.

رئیس جمهوری فرانسه می‌گوید همۀ این اصلاحات نه تنها لازم که کاملاً مشروع است زیرا در برنامۀ انتخاباتی او وجود داشته است؛ «در همۀ زمینه‌ها، من همان کاری را می‌کنم که از پیش آنرا اعلام کرده بودم. شاید این برخی را شگفت‌زده می‌کند، برخی را به زحمت می‌اندازد، اما حتماً این رفتار تازه است. من همۀ این‌ها و از جمله برنامه‌هائی را که برای برخی ناخوشایند است، از پیش در دورۀ مبارزات انتخاباتی گفتم بنابراین، حال آن کاری را انجام می‌دهم که گفته‌ام. این چنین مردم فرانسه پیروزند، زیرا ارادۀ آنها مورد احترام قرار می‌گیرد».

اما بسیاری از شهروندان فرانسه در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری این کشور، تنها برای بستن راه بر "مارین لوپن" نامزد راست افراطی، و نَه برای حمایت از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی امانوئل ماکرون، ناگزیر آراء خود را به نام وی به صندوق‌ها انداختند.

بگفتۀ "برونو کُترِس" پژوهشگر در مدرسۀ عالی مطالعات سیاسی پاریس، «هنگامی که امانوئل ماکرون می‌گوید من همان برنامه‌ای را به اجرا می‌گذارم که به آن رأی داده‌اید و مرا بر پایۀ آن برگزیده‌اید، بر این فرض استوار است که همۀ کسانی که در دور دوم به وی رأی دادند برنامۀ او را نیز تائید می‌کنند. آیا می‌توان باور داشت که رأی‌دهندگان "بنوا هامون" و "ژان‌لوک مِلانشون" در دور اول، هنگامی که در دور دوم به امانوئل ماکرون رأی دادند برنامۀ وی را پذیرفته بودند؟ نه، همۀ کسانی که در دور دوم به او رأی دادند، برنامۀ او را تائید نمی‌کردند».
این چنین، شهروندانی که در دور نخست رأی‌دهندگانِ راست سنتی، سوسیالیست و حتی چپ رادیکال‌ بوده و در دور دوم به امانوئل ماکرون رأی داده‌اند، اینک در برابر اصلاحات پیشنهادی او ایستاده‌اند و هر یک او را به داشتن نیتّی سوء متهم می‌کنند.

"بوریس ولو"، سخنگوی حزب سوسیالیست می‌پرسد «آیا اکثریت حامی رئیس جمهوری، خواستار کسب پیروزی برای خویش است یا از شکست دیگران دلشاد می‌شود؟»

و "برونو روتاییو"، رئیس جمهوری‌خواهان در مجلس سنا می‌پندارد که «برنامۀ اصلی او ایجاد یک نیروی انحصاری میانه است که دو ضلع افراطی در این سو و آن سوی آن شکل گیرد و هرگونه جانشنی قدرت را ناممکن کند. برنامۀ اصلی او اینست».

"برونو کُترِس" سیاست شناس، معتقد است که اصلاحات امانوئل ماکرون تعاریف تازه‌ای از عدالت اجتماعی، برابری و انصاف با خود دارد که قبولاندن آنها به جامعۀ فرانسه کاری دشوار و شاید ناممکن باشد.